• 1

FB1  PArat

Νομικα Franchise

Η στρατηγική επιτυχούς προώθησης δικτύου δικαιόχρησης  με master franchise

 

Σήμερα που το franchise βρίσκεται ήδη σε ανάπτυξη και πολλά Συστήματα γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και στην Ελλάδα, δίνεται, πλέον, η δυνατότητα στον Επιχειρηματία - Δικαιοπάροχο να δοκιμάσει το κύρος και τις δυνατότητες του Συστήματός του πέρα από τα σύνορα της χώρας του.

 

Ο εκάστοτε επιχειρηματίας που έχει αποφασίσει να επεκταθεί και στο εξωτερικό θα κληθεί εν πρώτοις να προσδιορίσει με ποιο επιχειρηματικό πλαίσιο επιθυμεί να επισφραγίσει την νέα αυτή εμπορική του δραστηριότητα. Από την άλλη μεριά, και ο -κατά τόπους- υποψήφιος συνεργάτης στο εξωτερικό θα κληθεί να εκτιμήσει το είδος της επιχείρησης την οποία είναι ικανός να αναπτύξει με επιτυχία, καθώς, επίσης, και τη φύση της σχέσης την οποία θεωρεί την καταλληλότερη για τη συνεργασία του με τον ξένο επιχειρηματία.

Δεν θα πρέπει, εξάλλου, να παραβλέπεται ότι η προοπτική της επέκτασης της τεχνογνωσίας, και του Συστήματος γενικότερα, στο εξωτερικό καθιστά άμεση την ανάγκη εξασφάλισης και προστασίας του Συστήματος αυτού στην ξένη χώρα από οποιαδήποτε προσβολή τρίτων. Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε σήμα χρησιμοποιούμενο από το Δίκτυο εντός Ελλάδας θα πρέπει εγκαίρως και πριν την υπογραφή οποιασδήποτε συμφωνίας να καταχωρηθεί και στην Αρμόδια Αρχή της ξένης αυτής χώρας αλλά και να διενεργηθεί εν γένει καθετί αναγκαίο για την προστασία όλων των δικαιωμάτων (πνευματικής –βιομηχανικής ιδιοκτησίας) των οποίων είναι δικαιούχος ο Master Franchisor. 

Ένας αριθμός παραγόντων, μερικοί από τους οποίους είναι αντικειμενικού χαρακτήρα (όπως η αγορά, οι πολιτιστικές εκφάνσεις και το νομικό περιβάλλον) και άλλοι υποκειμενικού (όπως η ίδια η φύση της επιχείρησης, η εμπειρία των μερών, πώς προτίθενται να οργανώσουν τα θέματα ευθύνης και διανομής κερδών και η έκταση του ελέγχου την οποία θα πρέπει ο επιχειρηματίας που επιθυμεί να επεκτείνει το Δίκτυό του διεθνώς να ασκήσει στον τοπικό επιχειρηματία στο εξωτερικό), θα πρέπει να ληφθούν υπόψη πριν από την απόφαση ανάπτυξης με Master Franchise. Συγκεκριμένα:

 

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

(προς επεξεργασία κυρίως από το Master Franchisor)

1. Η αγορά

Η κατάσταση της αγοράς στην οποία προτίθεται να εισχωρήσει ο επιχειρηματίας είναι θεμελιώδους σημασίας. Οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη, εν προκειμένω, αφορούν στον τύπο της οικονομίας της επιλεγείσας χώρας, στον πληθωρισμό της, στα ποσοστά επιτοκίων, στην ευκολία με την οποία ο τοπικός επιχειρηματίας μπορεί να χρηματοδοτήσει την επένδυσή του, στον ρόλο των Τραπεζών καθώς και σε τυχόν άλλες οικονομικές διευκολύνσεις, ή ακόμα και στην ύπαρξη ενδεχομένως άλλων πηγών τεχνογνωσίας και «αναγνωρισμένων» σημάτων τα οποία θα μπορούσαν να περιορίσουν τη μοναδικότητα του νεοεισαχθέντος Συστήματος στην επιλεγμένη χώρα αλλά και, τέλος, στην γενικότερη συμπεριφορά των τοπικών αρχών.

Συνήθως, βέβαια, σε μια προσπάθεια διεθνούς επέκτασης μέσω master franchise ο Δικαιοπάροχος (Master Franchisor) καλλιεργεί σχέση εμπιστοσύνης με τον τοπικό επιχειρηματία, ο οποίος αναλαμβάνει να τον ενημερώσει για τα ανωτέρω θέματα που στοιχειοθετούν το χαρακτήρα της αγοράς.

 

2. Πολιτιστικές εκφάνσεις

Ένας αριθμός πολιτιστικών παραγόντων δύνανται να επηρεάσουν καθοριστικά την απόφαση του επιχειρηματία για το είδος της εμπορικής συνεργασίας το οποίο θα πρέπει να εφαρμόσει στην ξένη χώρα. Έτσι, εάν δεν υπάρχει επιχειρηματική παράδοση στην ξένη χώρα, τότε το πιο κατάλληλο εμπορικό πλαίσιο ενδέχεται να είναι αυτό το οποίο θα επιτρέπει στον επιχειρηματία να ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο στην δραστηριότητα της επιχείρησής του εκεί και να εξασφαλίζει ότι τα τοπικά στελέχη θα είναι επαρκώς εκπαιδευμένα και ικανά να λειτουργήσουν αποτελεσματικά.

Η σημασία, άλλωστε, των πολιτιστικών εκφάνσεων, όπως π.χ. οι τοπικές εμπορικές συνήθειες αλλά και το θρησκευτικό περιβάλλον, είναι επίσης μεγάλη καθώς δύνανται να επηρεάσουν καθοριστικά το εάν ένα προϊόν ή υπηρεσία ή σήμα ή διακριτικός τίτλος θα γίνουν αποδεκτά ή όχι στην ξένη χώρα.

 

3. Το νομικό περιβάλλον

Το νομικό καθεστώς στην ξένη χώρα είναι επίσης ιδιαίτερης σημασίας καθώς και αυτό θα αναδείξει το κατάλληλο νομικό μανδύα τον οποίο θα λάβει η επιχειρηματική επέκταση στο εξωτερικό. Για την βιώσιμη, επομένως, ανάπτυξη του θεσμού του franchise στην ξένη χώρα, θα πρέπει να υφίσταται σε αυτή επαρκής νομοθεσία τουλάχιστον περί εμπορικών συμβάσεων, εταιρικού δικαίου και πνευματικής ιδιοκτησίας. Επιπλέον, σημαντικό ρόλο παίζει και η ύπαρξη ή μη ιδιαίτερων νομοθετικών ρυθμίσεων περί ανάγκης καταχώρησης ή υποβολής της σύμβασης franchise στην αρμόδια τοπική αρχή προς έγκριση, η ύπαρξη περιοριστικών ρυθμίσεων ελέγχου, φορολογικών ρυθμίσεων και απαλλαγών που απορρέουν από  τυχόν υπάρχουσες διμερείς συνθήκες.

 

ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

(προς επεξεργασία κυρίως από τον τοπικό επιχειρηματία - υποψήφιο δικαιοδόχο)

  1. 1.    Η φύση της επιχείρησης

Προκειμένου να επιλεγεί η μέθοδος του Master Franchise ως η καταλληλότερη για την επέκταση στο εξωτερικό, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη κάποιες συγκεκριμένες παράμετροι σε σχέση με το υπό ανάπτυξη Σύστημα. Κατ’ αρχάς, το επιχειρηματικό concept θα πρέπει να είναι αποδεδειγμένα επιτυχημένο. Θα πρέπει στη συνέχεια να είναι πρωτότυπο και διακριτό, ενώ θα πρέπει να είναι με επιτυχή τρόπο μεταβιβάσιμο σε τρίτους. Περαιτέρω, τα προβλεπόμενα κέρδη από την εν λόγω επιχείρηση για τον τοπικό επιχειρηματία-δικαιοδόχο στην ξένη χώρα θα πρέπει να είναι επαρκή ώστε ο τελευταίος να μπορεί και ο ίδιος να αποκομίσει κάποια οφέλη από την επιχείρηση, αφού προηγουμένως έχει πληρώσει στον Δικαιοπάροχο τα προκαθορισμένα μόνιμα δικαιώματα.

 

  1. 2.    Η εμπειρία των μερών

Πρέπει να τονιστεί ότι η διαχείριση αλυσίδας ιδιόκτητων σημείων πώλησης και διάθεσης διαφέρει από τη διαχείριση Δικτύου σημείων πωλήσεως μέσω Master Franchise. Έτσι, εάν ο Δικαιοπάροχος ως επιχειρηματίας δεν έχει εμπειρία στο franchising, είναι σκόπιμο να προχωρήσει σταδιακά ξεκινώντας με τη λειτουργία από τον ίδιο πιλοτικού καταστήματος.Είναι επίσης σκόπιμο εάν ο επιχειρηματίας δεν έχει επαρκείς γνώσεις για το Master Franchise, να ενημερωθεί επαρκώς κατ’αρχήν στη χώρα του πριν ξεκινήσει να επεκτείνεται στο εξωτερικό.

Αντίθετα, για τον τοπικό επιχειρηματία, δεν είναι τόσο απαραίτητη η εμπειρία του στο θεσμό του Master Franchise, όσο η εμπειρία του στη διαχείριση αλυσίδων επιχειρήσεων.

 

  1. 3.    Η κατανομή της ευθύνης και η διανομή των κερδών

Στην επιχειρηματική ανάπτυξη μέσω του θεσμού του franchising, η κατανομή της ευθύνης διαφέρει από τον ένα τύπο franchise στον άλλο. Έτσι, λόγω ακριβώς του χαρακτήρα του Master Franchise, η ευθύνη του Master Franchisee είναι επαυξημένη. Αυτό συμβαίνει γιατί ο ανωτέρω Δικαιοδόχος στην ξένη χώρα θα είναι σχεδόν εξ’ολοκλήρου υπεύθυνος για την ανάπτυξη του Δικτύου στη χώρα του, την παροχή εκπαίδευσης και υποστήριξης στους δικαιοδόχους αυτού και για την ενίσχυση και διαφύλαξη των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας του Master Franchisor.

Η διαφοροποίηση αυτή στην ευθύνη αντικατοπτρίζεται και στα έσοδα καθενός από τα μέρη. Έτσι, όσο πιο μεγάλη ευθύνη έχει ένα μέρος τόσο πιο πολλά έσοδα θα πρέπει να παρακρατεί. Στην περίπτωση του Master Franchise, ο Master Franchisee θα πρέπει να έχει επαρκή έσοδα ώστε να μπορεί να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του ως προς το Σύστημα ενώ παράλληλα να αποκομίζει και ο ίδιος οφέλη.

 

  1. 4.    Έκταση του ελέγχου

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι στην επιχειρηματική επέκταση με τη μέθοδο του franchise ο βαθμός του ελέγχου είναι μεγαλύτερος από ότι στις συμβάσεις παραχώρησης αδειών εκμετάλλευσης ή στις συμβάσεις διανομής. Ειδικά όμως στο Master Franchise, ο έλεγχος αυτός από τον Μaster Franchisor στον εκάστοτε Δικαιοδόχο είναι μικρότερος καθώς η επέμβαση του πρώτου στη δραστηριότητα του τελευταίου είναι πολύ μικρή παρόλο που ως ένα βαθμό εξακολουθεί να υπάρχει.

 

Συμπερασματικά, εάν η προοπτική της επέκτασης στο εξωτερικό με την μέθοδο του Master Franchise εξακολουθεί να κρίνεται ως αισιόδοξη, μετά και από την επεξεργασία των ανωτέρω παραγόντων, τότε όλα συνηγορούν υπέρ της διεθνούς ανάπτυξης του Συστήματος, η οποία όταν συντελείται προσεκτικά και «μελετημένα», επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, δηλαδή τη διεθνή αναγνώριση.

 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗΣ

Δικηγόρος, LL.M. HARVARD (Η.Π.Α.)

Μέλος της επιτροπής franchising, της Διεθνούς Ένωσης Δικηγορών και της Ένωσης Αμερικανών Δικηγορών, Μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Franchise της Ελλάδας

YΠΑΠΑΝΤΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Δικηγόρος, D.E.S.S. (LYON III, FRANCE)

 

INTERNET, ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΚΑΙ FRANCHISING

 

Είναι γεγονός ότι στις μέρες μας η επίδραση του Internetκαι του ηλεκτρονικού εμπορίου τόσο στην τακτική των επιχειρήσεων όσο και στη συμπεριφορά του καταναλωτικού κοινού είναι ιδιαίτερα σημαντική.

 

Σε καθημερινή σχεδόν βάση βομβαρδιζόμαστε με άρθρα που δημοσιεύονται στον ειδικό αλλά και στον κοινό τύπο στα οποία συζητείται και αναλύεται η επιχειρηματική χρήση του Internet για την προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών. Πολλές παραδοσιακές επιχειρήσεις που αρχικά ήταν απρόθυμες στο να υιοθετήσουν τη νέα τεχνολογία σήμερα ανταγωνίζονται η μία την άλλη για το ποια θα εισέλθει πρώτη στον «παράδεισο» του Διαδικτύου. Μία πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στις Η.Π.Α έδειξε ότι ο αριθμός των πωλήσεων διαμέσου του Internet αυξάνεται με ρυθμό 300% ανά έτος και πιθανότατα ο τζίρος τους το 2000 θα υπερβεί τα 200 δις δολάρια. Οι επιχειρήσεις του λιανικού εμπορίου και αυτές της παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών απήλαυσαν πρώτες τα οφέλη της σύγχρονης τεχνολογίας. Σήμερα εισέρχονται πολύ δυναμικά στον στίβο του διαδικτύου και άλλες επιχειρήσεις όπως είναι αυτές της παροχής ψυχαγωγίας, τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και υγείας.

            Οι επιχειρήσεις που δεν επέλεξαν ακόμη το franchising ως μέθοδο επιχειρηματικής ανάπτυξης θα πρέπει, υπό το πρίσμα των νέων ραγδαίων εξελίξεων, να αποφασίσουν κατά πόσο το franchising αποτελεί ένα βιώσιμο σύστημα διανομής με δεδομένη την σημαντικότατη επίδραση του ηλεκτρονικού εμπορίου. Εδώ το σπουδαιότερο πλεονέκτημα του franchising συνίσταται στο ότι αποτελεί μία ταχύτερη και λιγότερο κοστοβόρα μέθοδο διείσδυσης στην αγορά καθόσον ουσιαστικά χρησιμοποιούνται τα κεφάλαια και το ανθρώπινο δυναμικό των Ληπτών.

            Οι επιχειρήσεις που ήδη αναπτύσσονται με franchising αντιμετωπίζουν τη σημαντική πρόκληση να επωφεληθούν των πλεονεκτημάτων που παρέχει η διαρκώς εξελισσόμενη αγορά του Internet έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τη συνεχώς αυξανόμενη πίεση των ανταγωνιστών τους χωρίς όμως να επηρεασθεί αρνητικά ο πυρήνας της επιχειρηματικής τους δομής. Η χρήση του Internet προσφέρει τις ακόλουθες τρεις σημαντικές δυνατότητες στους Δότες: α) τη δυνατότητα εξεύρεσης υποψήφιων ληπτών, β) τη δυνατότητα άμεσης και ταχείας επικοινωνίας με τους λήπτες των δικτύων τους και γ) τη δυνατότητα προώθησης των πωλήσεων τους στους καταναλωτές. Στις Η.Π.Α σήμερα ένας μεγάλος αριθμός εταιρειών που αναπτύσσονται με franchising έχουν δημιουργήσει τις δικές τους σελίδες στο Internet με βασικές πληροφορίες αναφορικά με το Σύστημα Franchising που έχουν δημιουργήσει. Ακόμη η επικοινωνία του Δότη με τους Λήπτες του δικτύου του διαμέσου του Internet αποτελεί σήμερα κοινή πρακτική στις Η.Π.Α. Αλλά και οι Λήπτες των δικτύων franchising μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους με τον ίδιο τρόπο.

            Οι δύο πρώτες δυνατότητες χρήσης του Internet έχουν γίνει γενικά αποδεκτές από τον κόσμο του franchising. Όσον όμως αφορά την τρίτη δυνατότητα χρήσης, δηλ. την προώθηση στον τελικό χρήστη των προϊόντων ή/και των υπηρεσιών ενός Συστήματος Franchising, αυτή δημιουργεί σημαντικότατα προβλήματα στους Δότες δεδομένου ότι έρχεται σε αντίθεση τόσο με τη συνήθη ρήτρα των Συμβάσεων Franchising περί απαγόρευσης στους Λήπτες του Δικτύου Franchising της διενέργειας ενεργητικών πωλήσεων εκτός της παραχωρηθείσας σε αυτούς συμβατικής περιοχής, όσο και με την επίσης συνήθη ρήτρα της υποχρεώσεως του Δότη να μην προμηθεύει ο ίδιος προϊόντα ή να παρέχει τις υπηρεσίες που αποτελούν το αντικείμενο του franchise μέσα στην ίδια όπως παραπάνω περιοχή.

            Ποια Συστήματα Franchising είναι πιθανό να επηρεασθούν περισσότερο και ποια λιγότερο από τη χρήση του Internet; Οι επιχειρήσεις τουριστικών γραφείων είναι περισσότερο ευάλωτες ενώ οι επιχειρήσεις εστίασης όπως και αυτές των ινστιτούτων αισθητικής θα επηρεασθούν πολύ λιγότερο.                   Πάντως γενικά το Internet δεν πρόκειται να εξαφανίσει το Franchising καθώς οι απευθείας πωλήσεις στους καταναλωτές διαμέσου του ηλεκτρονικού εμπορίου είναι αδύνατο να καλύψουν όλες τις ανάγκες του καταναλωτικού κοινού. Όμως είναι βέβαιο ότι όλο και περισσότερες επιχειρήσεις franchising θα χρησιμοποιούν το Internet για να έλθουν σε επαφή τόσο με τους καταναλωτές όσο και με τους Λήπτες των δικτύων τους αλλά και με τους υποψήφιους λήπτες.

Δημήτρη Στεφ. Κωστάκη, δικηγόρου στον Άρειο Πάγο

Ένα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα επιτυχημένο δίκτυο franchise είναι το όνομά του (brand name). Το όνομα αυτό είναι, συνήθως, εύηχο, εύκολα αναγνωρίσιμο, καταξιωμένο και με μεγάλη διακριτική ικανότητα, με αποτέλεσμα να διαφοροποιεί το δίκτυο από άλλα όμοια ή παρόμοια και να σηματοδοτεί την ποιότητα των προϊόντων ή/ και των υπηρεσιών του.

Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ FRANCHISING

Η επιβολή της υποχρέωσης αυτής στον λήπτη, δηλαδή ουσιαστικά της υποχρέωσης για τη μη κοινοποίηση σε τρίτους της τεχνογνωσίας του δότη θεωρείται από τον κανονισμό 4087/88 ότι εμπίπτει στο άρθρο 85 παρ. 1 Συνθ. Ε.Ο.Κ. ως απαραίτητη για την προστασία των δικαιωμάτων βιομηχανικής και πνευματικής ιδιοκτησίας του δότη. Μάλιστα είναι δυνατό ο λήπτης να υπέχει αυτή την υποχρέωση και μετά τη λύση της σύμβασης (άρθρο 3,παρ. 2, στοιχ. (α)).Συναφής προς, την υποχρέωση αυτή είναι και η σχετική με τη μη χρησιμοποίηση  της παραχωρηθείσας από τον δότη τεχνογνωσίας για σκοπούς διαφορετικούς από την εκμετάλλευση του franchise ακόμη και μετά τη λύση της σύμβασης (άρθρο 3, παραγρ. 2, στοιχ. (δ)).Όμως οι μετασυμβατικές υποχρεώσεις εμπιστευτικότητας του λήπτη που αναφέρονται στα δύο προηγούμενα άρθρα του Κανονισμού ισχύουν υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι η τεχνογνωσία του δότη δεν έχει καταστεί στο μεταξύ ευρύτερα γνωστή ή εύκολα προσπελάσιμη, εκτός εάν αυτό έχει συμβεί λόγω αθέτησης υποχρέωσης από μέρους του λήπτη  (άρθρο 5, στοιχ.(δ)). Ο δικαιολογητικός λόγος της συγκεκριμένης ρύθμισης βρίσκεται στο ότι η συνεχιζόμενη απαγόρευση στον πρώην λήπτη της χρησιμοποίησης της τεχνογνωσίας μετά την περιέλευση της σε κοινή χρήση θα τον έφερνε σε μειονεκτική θέση απέναντι στους ανταγωνιστές του.

Εκτός όμως από την υποχρέωση εμπιστευτικότητας που είναι δυνατό να επιβληθεί στον λήπτη με βάση τον Κανονισμό 4087/88 και αφορά την προστασία της παραχωρηθείσας σε αυτόν τεχνογνωσίας του δότη υπάρχει και  η υποχρέωση εχεμύθειας του λήπτη αναφορικά με την μη αποκάλυψη σε τρίτους των εμπορικών και βιομηχανικών απορρήτων του δότη. Σύμφωνα με τον επικρατέστερο ορισμό εμπορικό ή βιομηχανικό απόρρητο είναι κάθε γεγονός που σχετίζεται με ορισμένη επιχείρηση γνωστό σε στενά καθορισμένο κύκλο προσώπων υπόχρεων για τήρηση μυστικότητας και του οποίου η διαφύλαξη (μη φανέρωση ) ανταποκρίνεται στη βούληση και τα οικονομικά συμφέροντα του κυρίου της επιχείρησης. Ειδικότερα τα εμπορικά απόρρητα είναι απόρρητα εμπορικής φύσης και οργάνωσης της επιχείρησης όπως π.χ. κατάλογοι πελατών και προμηθευτών, κοστολόγια και υπολογισμοί τιμών, προσφορές για ανάληψη έργων με μειοδοτικούς διαγωνισμούς πριν από την υποβολή τους κ.λ.π., αλλά και γενικότερα οι μέθοδοι μάρκετινγκ, δηλ. το λεγόμενο εμπορικό know-how (τεχνογνωσία) μιας επιχείρησης, ενώ τα βιομηχανικά απόρρητα είναι τεχνικής φύσεως, όπως π.χ. σχέδια και μέθοδοι κατασκευής και σύνθεσης προϊόντων, τεχνικοί τύποι, πρότυπα, σχέδια και υποδείγματα και γενικότερα το know –how (τεχνογνωσία) της επιχείρησης, ακόμη και μία μη δηλωθείσα εφεύρεση. Τα απόρρητα αυτά είναι άϋλα αγαθά που όμως δεν ανάγονται σε αντικείμενο απόλυτου δικαιώματος αφού δεν πρόκειται για οροθετημένα κατά το αντικείμενο αγαθά. Πάντως τα στοιχεία και συστήματα της επιχείρησης που αποτελούν εμπορικά και βιομηχανικά απόρρητα- τέτοια μπορεί να είναι και τα συστήματα της οικονομικής, τεχνικής και λογιστικής οργάνωσης μιας επιχείρησης- δεν είναι απαραίτητο να είναι νέα, δηλ. να μην έχουν χρησιμοποιηθεί προηγουμένως από άλλη επιχείρηση, αρκεί ότι η εφαρμογή τους στη συγκεκριμένη επιχείρηση αποτελεί απόρρητο γι` αυτήν που δεν πρέπει να ανακοινωθεί. Από τον παραπάνω λοιπόν προσδιορισμό της έννοιας των εμπορικών και βιομηχανικών απορρήτων γίνεται φανερό ότι σε αυτά συγκαταλέγεται και η τεχνογνωσία του δότη με συνέπεια να προστατεύεται επιπλέον και με βάση τις σχετικές για αυτά διατάξεις.

Τα εμπορικά και βιομηχανικά απόρρητα προστατεύονται στα πλαίσια του δικαίου του αθέμιτου ανταγωνισμού με βάση κατά κύριο λόγο τις διατάξεις των άρθρων 16-18 του Ν. 146/1914 τα οποία παρέχουν τόσο ποινική όσο και αστική προστασία (αξίωση αποζημίωσης και ενδεχομένως αξίωση για παράλειψη, αν και δεν προβλέπεται). Προστατευόμενο πρόσωπο είναι ο φορέας του απορρήτου απέναντι σε πράξεις προσβολής που ενέχουν κυρίως το στοιχείο της κατάργησης εμπιστοσύνης. Οι σχετικές διατάξεις προϋποθέτουν ενεργό σύμβαση. Ωστόσο προστασία μετά τη λύση της σύμβασης παρέχεται υπό προϋποθέσεις κατά το άρθρο 1 Ν. 146/14. Δράστες της παράνομης ανακοίνωσης απορρήτων μπορούν να είναι είτε υπάλληλοι, εργάτες ή μαθητευόμενοι σε εμπορικό ή βιομηχανικό κατάστημα ή επιχείρηση (άρθρο 16, εδαφ. 1 Ν.146/14) είτε οποιαδήποτε πρόσωπα βρίσκονται σε συναλλακτική σχέση με το φορέα του απορρήτου (άρθρο 17 Ν. 146/14), είτε τέλος εκείνοι που επιχειρούν με σκοπό ανταγωνισμού να εξωθήσουν άλλον σε πράξη (απόπειρα ηθικής αυτουργίας ) που αντίκειται στις διατάξεις των παραπάνω άρθρων (άρθο 18, εδαφ. 2 Ν. 146/14). Στην πρώτη περίπτωση η έννοια του υπαλλήλου ερμηνεύεται με ευρύτητα και περιλαμβάνει ακόμη και το γενικό διευθυντή όπως και το μέλος του Δ.Σ. ανώνυμης εταιρείας. Όμως τα εμπορικά και βιομηχανικά απόρρητα προστατεύονται επιπλέον, εφόσον βέβαια πληρούνται οι αντίστοιχες προϋποθέσεις και με βάση τα άρθρα 1 του Ν. 146/14, 281, 914 και 919 του Α.Κ. 252, 371, 390 και 370 Β του Π.Κ. και 22α του ν. 2190/90.

Στο άρθρο της σύμβασης franchising που αφορά την υποχρέωση εμπιστευτικότητας ή εχεμύθειας κρίνεται σκόπιμο να προβλέπεται ότι η υποχρέωση αυτή του λήπτη πρέπει να εκτείνεται και στο χρονικό διάστημα μετά τη λύση της σύμβασης. Ακόμη ότι το προσωπικό του λήπτη, υπό την ευρεία έννοια του άρθρου 16 Ν. 146/14, πρέπει να υπογράφει έγγραφο με βάση το οποίο θα δεσμεύεται έναντι του δότη για τη μη αποκάλυψη των απορρήτων της επιχείρησης του, τόσο κατά τη διάρκεια της εργασιακής του σχέσης με την επιχείρηση του λήπτη όσο και μετά τη λύση της.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΕΦ. ΚΩΣΤΑΚΗ, Δικηγόρου στον Άρειο Πάγο

LET'S TALK FRANCHISE
No Internet Connection