Οκτώ έτη //και λίγους μήνες// πριν είχαμε κυκλοφορήσει το πρώτο τεύχος του FRANCHISE BUSINESS. Είχαμε επιχειρήσει ένα εγχείρημα σταθμό για την πορεία του θεσμού στη χώρα μας και //όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια// μια επιτυχημένη εκδοτική δραστηριότητα.

Τότε, ως αλυσίδες δικαιόχρησης δήλωναν περίπου 150 //μικρά και μεγαλύτερα// δίκτυα λιανικής. Από αυτά δραστηριοποιούνται σήμερα τα 55 εντός ενός συνόλου περίπου 500 αλυσίδων που έχουν καταγραφεί σήμερα. Τότε, είχαμε καταγράψει 7 εταιρείες συμβούλων, εκ των οποίων 2 //ίσως και 3// υπάρχουν και σήμερα.

Ένα γεγονός είναι ότι τη δομή και τη πρωτογενή ανάλυση του πρώτου τεύχους μας, την αντέγραψαν και τη μιμήθηκαν πολλοί, από την κωδικοποίηση των κλάδων δικαιόχρησης και το Δελτίο Εξυπηρέτησης μέχρι τη δομή της ύλης και την προτροπή προς τους αναγνώστες μας να εξαντλούν όλες τις επιχειρηματικές προτάσεις της αγοράς πριν λάβουν τη τελική απόφαση!

Ευτυχώς η δυναμική της αγοράς επιζητά ποιότητα και σταθερή προσήλωση προς υψηλές αρχές, θέτοντας εκτός αυτής τους διάττοντες αστερίσκους που ενίοτε προβάλλουν. Ξεκινήσαμε ως το πρώτο ελληνικό περιοδικό με στόχο να καλύπτει τις ανάγκες ενημέρωσης ενός απαιτητικού κλάδου και λίγο πολύ το καταφέραμε, έχοντας ως αξίες μας την υπευθυνότητα, το μεράκι και τον σεβασμό προς αναγνώστες, δικαιοπαρόχους, δικαιοδόχους και προπάντων προς τον ίδιο τον θεσμό.

Γράφαμε, τότε, ότι το franchise είχε καθιερωθεί ως μοχλός σημαντικών αλλαγών στη χώρα μας. Μέχρι σήμερα υπερασπίζουμε την δυνατότητα του θεσμού να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και της επιχειρηματικής εξωστρέφειας.

Το πρώτο τεύχος φιλοξενούσε την πρώτη έρευνα για το πόσο ικανοποιημένοι είναι οι δικαιοδόχοι στην Ελλάδα, την πρώτη παρουσίαση της Διεθνής Έκθεσης ΚΕΜ – Franchise, την πρώτη αναλυτική δημοσίευση – οδηγού για τα βήματα της ανάπτυξης των δικαιοπαρόχων, την πρώτη εμπεριστατωμένη ανάλυση για τα προβλήματα και τις προοπτικές του θεσμού στην χώρα μας, την παρουσίαση της αναγκαιότητας και την περιγραφή της σύμβασης δικαιόχρησης και μια σειρά από θέματα και παρουσιάσεις. Το περιοδικό μας είχε την τιμή να αναφερθεί πάμπολλες φορές σε διπλωματικές εργασίες φοιτητών σε ελληνικά και ξένα πανεπιστημιακά ιδρύματα, καθώς και σε ενημερωτικά δελτία εισηγμένων εταιρειών.

Βέβαια, η πλήρης αποδοχή του από το αναγνωστικό/ επιχειρηματικό/ επενδυτικό κοινό, η κατάκτηση //από την πρώτη στιγμή// και η διατήρηση της πρώτης θέσης σε πωλήσεις, αναγνωσιμότητα και αποτελεσματικότητα δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς την υποστήριξη από τους διαφημιζόμενους δικαιοπαρόχους και τους συνεργαζόμενους/ αρθρογράφους συμβούλους.

Τα πάντα έχουν τον κύκλο τους και για ένα περιοδικό ο κύκλος κλείνει αν δεν ανανεώνεται και αν δεν εμπλουτίζει την ύλη του. Σήμερα, στο πλαίσιο του ολοένα και πιο απαιτητικού κοινού, έχουμε αυξήσει //εδώ και δυο χρόνια// την συχνότητα κυκλοφορίας μας σε δίμηνο, καλύπτουμε μεγαλύτερη ευρύτητα ύλης και παραθέτουμε στοιχεία για τους δικαιοπαρόχους που πολλές φορές δεν αναφέρονται ούτε καν στους ενημερωτικούς φακέλους τους.

 

Ωστόσο ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη και κάθε επιτυχημένη προσπάθεια για ενίσχυση του θεσμού χαρακτηρίζεται από συμμετοχή περισσοτέρων του ενός φορέων. Διανύουμε μια κρίσιμη περίοδο για την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα, η κακή καταναλωτική ψυχολογία, η ύφεση της αγοράς, οι συχνές πτωχεύσεις, κ.α. οδηγούν σε ένα νέο επιχειρηματικό τοπίο, όπου θα επιζήσουν μόνο οι επιχειρήσεις που προσδίδουν πραγματική υπεραξία στους πελάτες τους. Ο, δε, θεσμός της δικαιόχρησης //από τον ορισμό του και μόνο// χαρακτηρίζεται από ειδοποιά χαρακτηριστικά και πλεονεκτήματα που έχουν την δύναμη να βελτιώσουν τη σημερινή οικονομική κατάσταση στην ολότητά της.

Αποτελεί θέμα όλων μας να προσπαθήσουμε για την επίτευξη εκείνων των συνθηκών που θα διασφαλίσουν μια καλύτερη προοπτική και θα δημιουργήσουν τις υποδομές κουλτούρας που θα στηρίξουν την διείσδυση του θεσμού στην ελληνική επιχειρηματικότητα.

Η δικαιόχρηση ως όρος και ως λειτουργία είναι πλέον γνωστή στην συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων Επιχειρηματιών. Ωστόσο αρκετοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι πανάκεια ή ότι δεν τους ταιριάζει ή δεν την έχουν ανάγκη, είτε αντικειμενικά, είτε λόγω του «ελληνικού» εγωισμού. Επίσης, αρκετοί δεν εμπιστεύονται ορισμένα φαινόμενα //ή και γεγονότα// όπως:

>        Την έλλειψη σοβαρής νομικής υπόστασης στις συνεργασίες τους, λόγω άγνοιας των ελληνικών δικαστηρίων.

>        Την //αβάσιμη// έλλειψη εμπιστοσύνης σε συστήματα και εργαλεία ελέγχου και παρακολούθησης των δυνητικών αλυσίδων τους.

>        Την πεποίθηση ότι οι δυνητικοί δικαιοδόχοι τους χαρακτηρίζονται, εκ προοιμίου, από έλλειψη επαγγελματισμού και επιχειρηματικής/ επαγγελματικής πίστης.

>        Την αναγνώριση ότι η στιβαρή προετοιμασία για να αναπτυχθεί κάποιος μέσω franchise αποτελεί επένδυση και απαιτεί οικονομικούς πόρους.

Από την άλλη πλευρά, η δικαιόχρηση αποτελεί μονόδρομο για το μεμονωμένο επιχειρηματία λιανικής, ο οποίος διαθέτοντας ένα //και μόνο ένα// ανώνυμο κατάστημα δεν μπορεί:

>        Να δημιουργήσει φήμη και όνομα.

>        Να δημιουργήσει οικονομίες κλίμακος.

>        Να συμπιέσει το κόστος λειτουργίας του.

>        Να εκμεταλλευθεί τις νέες τεχνολογίες.

>        Να είναι συνέχεια ανταγωνιστικός.

>        Να προσελκύει πελάτες και να διατηρεί πιστό καταναλωτικό κοινό.

Ως συμπέρασμα όλων των ανωτέρω προκύπτει ότι η ανάγκη για περαιτέρω ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του επιχειρηματικοί κοινού παραμένει ως μία από τις πρώτιστες πρωτοβουλίες για την εδραίωση του θεσμού και σε αυτό το πλαίσιο συνεχίζουμε //με την δύναμη που μας δίνει η δική σας εμπιστοσύνη// να διεκδικούμε για το franchise τη θέση που του αξίζει.

 

η ανάγκη για περαιτέρω ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του επιχειρηματικοί κοινού παραμένει ως μία από τις πρώτιστες πρωτοβουλίες για την εδραίωση του θεσμού

LET'S TALK FRANCHISE