Η απάντηση του επιχειρείν στην ασάφεια και ανυπαρξία οικονομικού οράματος

Το 2011 αναμένεται δυσκολότερο για την ελληνική οικονομία σε σχέση με το 2010, κυρίως λόγω της κατάρρευσης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, με μια κυβερνητική μηχανή που ακολουθεί το μονόδρομο της εισπρακτικής μεθόδου για τη μείωση του ελλείμματος. Ο προϋπολογισμός της κυβέρνησης δείχνει να μην αντιλαμβάνεται τον αφανισμό των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της επιχειρηματικής τάξης που θεωρείται η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας.

Απ’ ότι φαίνεται, η οικονομία μας έχει εισέλθει σε ένα φαύλο κύκλο, από τον οποίο πολύ δύσκολα θα βγει, καθώς η ύφεση στην οποία έχουμε περιέλθει δεν διαφαίνεται να ανακόπτεται. Αντίθετα, οδηγούμαστε σε μία επικίνδυνη μορφή στασιμοπληθωρισμού, λόγω αφενός της μηδενικής ανάπτυξης και αφετέρου της συνεχούς αύξησης των τιμών και του πληθωρισμού.

Αποτέλεσμα της ως άνω κατάστασης είναι η αλματώδης αύξηση της ανεργίας, με τις δυσοίωνες εκτιμήσεις ότι θα αυξηθεί κατακόρυφα στο 1 εκατ. ή στο 20% του εργατικού δυναμικού (από 12,3% που διαμορφώνεται το 2010), όπως αναφέρουν οικονομικοί αναλυτές, ως το τέλος του έτους.

Τα ποσοστά αυτά έχουν φυσικά καταστροφική επίπτωση στις προοπτικές ανάκαμψης της οικονομίας, αφού συμβάλουν στη πτώση της καταναλωτικής και της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης στη χώρα και κατά συνέπεια στην πτώση της ιδιωτικής κατανάλωσης και των επενδύσεων. Τα, δε, σχετικά δημοσιεύματα έχουν ως αποτέλεσμα να θεωρούν, τόσο οι καταναλωτές, όσο και οι επιχειρηματίες ότι αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο απώλειας της εργασίας τους ή της επιχείρησής τους.

Στο σημείο αυτό, παρατηρούμε ένα εξαιρετικά έντονο ενδιαφέρον για το franchising, όπου σύμφωνα με στοιχεία του Franchise.GR και του FRANCHISE BUSINESS, το ενδιαφέρον από υποψήφιους νέους επιχειρηματίες ξεπερνά πλέον τις 850 χιλ. και εστιάζεται όχι τόσο στο «επιχειρείν», αλλά στην εύρεση μιας σχετικά σίγουρης θέσης εργασίας.

Αν λάβουμε υπόψη μας, ότι ένας στους δύο ανέργους (48,4%) είναι μακροχρόνια άνεργος, δηλαδή, αναζητά εργασία για περισσότερο από 12 μήνες, είναι φανερό ότι ως μοναδική, πλέον, λύση εμφανίζεται η αυτοαπασχόληση μέσω franchising, το οποίο παρέχει μια σειρά από προνόμια, ικανά να προσδώσουν τα εχέγγυα της βιωσιμότητας σε κάθε νέα επιχείρηση:

>        Αναγνωρισμένο brandname

>        Υψηλά περιθώρια κέρδους, λόγω αγορών που επιτυγχάνονται μέσω κεντρικών συμφωνιών της μητρικής εταιρείας

>        Συνεχή υποστήριξη, από την επιλογή και διαμόρφωση του χώρου, μέχρι τις τοπικές προωθητικές ενέργειες και το merchandising

Αν μη τι άλλο, δεν είναι εφικτό να «μετατραπεί» ένα πρώην στέλεχος σε επιχειρηματία από τη μια στιγμή στην άλλη και γι αυτό το λόγο σε συνδυασμό με την αδυναμία του brand των no-name αυτόνομων καταστημάτων, αυτά δεν προκαλούν, πλέον, το ενδιαφέρον, των νέων επιχειρηματιών, οι οποίοι στρέφονται προς το franchising αναζητώντας πρώτα απ’ όλα καθοδήγηση από τις μητρικές εταιρείες.

Στο ανωτέρω πλαίσιο, διακρίνουμε έντονο ενδιαφέρον για concepts που μπορούν να «διαχειρισθούν» από γυναίκες, λόγω του γεγονότος ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας καταγράφεται στις νέες γυναίκες, ηλικίας 15 έως 29 ετών, όπου σχεδόν μία στις τρεις γυναίκες (30,6%) είναι άνεργη.

Επίσης, τα νέα παιδιά, που διαμορφώνουν την κατηγορία των «νέων ανέργων», δηλαδή όσων εισήλθαν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας αναζητώντας απασχόληση, ανέρχονται στο 23,7% του συνόλου των ανέργων και διαμορφώνουν μια νέα κατηγορία επιχειρηματιών, οι οποίοι μέσω του franchising αναζητούν δραστηριότητες σχετικές με τις νέες τεχνολογίες και το internet.

Εν κατακλείδι, η διέξοδος που έχει την προοπτική, όχι να ισοσταθμίσει, αλλά τουλάχιστον να επηρεάσει θετικά τη κατάρρευση της επιχειρηματικότητας στη χώρα μας, είναι το franchising, καθοδηγούμενο από ικανούς επιχειρηματίες μέσα από καινοτόμα concepts και οργανωμένα συστήματα.

LET'S TALK FRANCHISE