Σύμφωνα με δημοσιεύματα, δημοσκοπήσεις και έρευνες κατά το δεύτερο τρίμηνο του έτους, παρατηρούμε μια σχετικά αισιόδοξη άποψη για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας. Παράλληλα, το ενδιαφέρον της αγοράς για το franchising εξακολουθεί να διατηρείται έντονο. Ταυτόχρονα, νέα δεδομένα επαναπροσδιορίζουν και πάλι τον κλάδο.

Αποτελεί γεγονός ότι οι ενδείξεις για την οικονομία της χώρας είναι θετικές, με κύριο μήνυμα ότι ο κίνδυνος εξόδου της Ελλάδος από την Ευρωζώνη έχει ξεπεραστεί, όπως διατυπώνει το σύνολο των αναλυτών και των διεθνών οργανισμών.

Η κυπριακή κρίση δεν είχε αντίκτυπο στην χώρα, το τραπεζικό σύστημα αποδείχθηκε ανθεκτικό, η πορεία εφαρμογής του προγράμματος σταθεροποίησης συνεχίζεται βάση των όρων της δανειακής σύμβασης, τα ελλείμματα έχουν περιοριστεί σημαντικά.

Ωστόσο, η ανεργία συνεχίζει να καλπάζει, οι τράπεζες έχουν χάσει την αξιοπιστία τους προς πολίτες και επιχειρηματίες, η επιχειρηματικότητα συνεχίζει σε παγωμένους ρυθμούς, τα φοροεισπρακτικά μέτρα αυξάνονται και το πολιτικό σκηνικό παραμένει σταθερό μέχρι την επόμενη κρίση της τρι-κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, οι ενδείξεις είναι θετικές και δίδουν ελπίδες για ανάκαμψη και της πραγματικής οικονομίας, καθώς μέχρι σήμερα κάθε θετική ένδειξη παραμένει στην στατιστική και δεν αντικατοπτρίζει την πρόοδο και την ευημερία των πολιτών.

Στο ανωτέρω πλαίσιο και σχετικά με τον κλάδο του franchising, το θετικό αφορά στην αύξηση της εμπιστοσύνης της αγοράς στα προνόμια που προσφέρει ο θεσμός, ένα γεγονός που αντικατοπτρίζεται από το σταθερά αυξανόμενο ενδιαφέρον. Κομβική σημασία για την πορεία του θεσμού θεωρείται η αξιοποίηση των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων, του ΕΣΠΑ και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, τόσο αναφορικά με τη συνολική κατάσταση και ψυχολογία της αγοράς, όσο και ειδικότερα με την ένταξη του franchising στα νέα προγράμματα του ΕΣΠΑ.

Οι τάσεις της αγοράς

Σαφέστατα, η κυρίαρχη τάση στην αγορά εξακολουθεί να είναι η Μικρή Εστίαση, ένας όρος που εφευρετικά και δημοσιογραφικά πρωτο-εισάγαμε το 2012, ο οποίος εκφράζει τα μικρά καταστήματα εστίασης, συνήθως takeaway, με λιγοστό προσωπικό και κυρίως μη εξειδικευμένο, απλές διαδικασίες λειτουργίας, χαμηλά λειτουργικά και συμπιεσμένες αρχικές επενδύσεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το frozenyogurt που έκανε δυναμικά την εμφάνισή του πέρσι, και πλέον διανύει το δεύτερο έτος της ανάπτυξής του με βήματα προς τα νησιά της χώρας και προς το εξωτερικό, μια εξαιρετική προσπάθεια των ελληνικών επιχειρήσεων να δώσουν αφενός σε Έλληνες την δυνατότητα για μια αξιοπρεπή επαγγελματική αποκατάσταση και αφετέρου να εξάγουν προϊόν και concept εκτός συνόρων.

Τέλος του 2012, εμφανίσθηκε η τάση για τα γνωστά donuts των 0,60 ευρώ με καταστήματα μειωμένου ωραρίου, μια τάση που προσέλκυσε αρκετούς επενδυτές, αλλά εταιρείες που στόχευσαν είτε σε ανάπτυξη με ιδιόκτητα καταστήματα ή και με franchise. Πλέον, θεωρείται ότι επήλθε πολύ σύντομα κορεσμός, λόγω των ανύπαρκτων διαφοροποιητικών χαρακτηριστικών και των πολύ μικρών περιθωρίων κέρδους.

Η συγκριτική και διεξοδική μελέτη των δύο αυτών υποκατηγοριών της ευρύτερης αγοράς της εστίασης δίνει πολύ χρήσιμα συμπεράσματα, τα οποία αποτελούν και τη βάση για μια γενικότερη ανάλυση αναφορικά με το μέλλον και τις τάσεις της αγοράς.

Από τη μια, το frozenyogurt. Προϊόν σχετικά ακριβό, εναρμονισμένο με το υγιεινό τρόπο ζωής. Καταστήματα των 60 – 100 χιλ. Ευρώ, σε πολύ καλές εμπορικές θέσεις. Ημερήσιοι τζίροι του 2012 έως και 3,000 Ευρώ, νούμερο που οδήγησε στην ταχεία απόσβεση αρκετών καταστημάτων και προβλέψεις για το 2013 από 500 έως 1,000 Ευρώ.

Τελικά, όσοι ξεκίνησαν το δικό τους κατάστημα με την υποστήριξη, αρχική και συνεχή, μιας σοβαρής αλυσίδας franchise, πολύ γρήγορα ή και αργά ενίοτε, επέτυχαν την επιθυμητή απόσβεση και πλέον λειτουργούν αξιοπρεπώς και κερδοφόρα.

Από την άλλη, τα donuts των 0,60, με μηδενικές επενδύσεις, σε όχι τόσο καλές εμπορικές θέσεις. Προϊόν ένα και συγκεκριμένο, πάμφθηνο με πολύ χαμηλά περιθώρια κέρδους.

Γνώρισαν μια πολύ μεγάλη ζήτηση που με τα μηδενικά λειτουργικά οδήγησαν σε πολύ καλά νούμερα. Στη συνέχεια όμως, η ανυπαρξία διαφοροποιητικών χαρακτηριστικών οδήγησε σε ένα γρήγορο copypaste, με την ίδια προϊοντική γκάμα, το ίδιο Look, ίσως και τα ίδια χρώματα, την ίδια τιμή, τον ίδιο τρόπο εξυπηρέτησης, με αποτέλεσμα τον κορεσμό του κλάδου.

Το συμπέρασμα αφορά στην αναγκαιότητα ύπαρξης διαφοροποιητικών, νεωτεριστικών, καινοτόμων και μη αντιγράψιμων χαρακτηριστικών, τα οποία έχουν να κάνουν με ένα συνδυασμό ποιότητας προϊόντων, γκάμας προϊόντων, marketing, διάκοσμο.

Οι εταιρείες franchise, οι υγιείς εταιρείες franchise και όχι όσοι αποφάσισαν απλά να χρησιμοποιήσουν τον όρο για να βαπτίσουν τις συνεργασίες τους, πρώτα απ’ όλα γνωρίζουν, την αρχή και την συνέχεια. Γνωρίζουν πως, που και γιατί θα δημιουργήσουν ένα νέο κατάστημα και στη συνέχεια πως θα το υποστηρίξουν και πως θα το ενισχύουν για να παραμένει ανταγωνιστικό.

Σαφέστατα, με τα ανωτέρω αφήνουμε αιχμές εναντίον όσων «καπηλεύονται» τον θεσμό και δημιουργούν «εκτρωματικές» συμβάσεις, εκμεταλλευόμενοι την άγνοια ή και την απελπισία των ενδιαφερομένων, αλλά σε τελική ανάλυση ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις αποφάσεις του, τόσο αυτός που εμπιστεύεται ένα δήθεν concept, όσο και αυτός που ξεκινά ένα αυτόνομο noname, copypaste κατάστημα.

Το franchising δεν είναι απλά ένας όρος ή ένα περίγραμμα όρων ιδιωτικού συμφωνητικού συνεργασίας, αποτελεί μια ολόκληρη φιλοσοφία, ένα τρόπο συνεργασίας, μια στρατηγική ανάπτυξης και προϋποθέτει αρχική και συνεχή έρευνα, τεχνογνωσία, δέσμευση, υποδομές, αντίληψη και επιχειρηματικότητα.

LET'S TALK FRANCHISE