Επικίνδυνη και αναιτιολόγητη ρύθμιση για την κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων που εξαιρεί το franchise

Ασχέτως του γεγονότος ότι η λειτουργία των μικρών καταστημάτων τις Κυριακές δεν θα επιφέρει βελτίωση της οικονομικής τους κατάστασης, καθώς το πρόβλημα του καταναλωτή δεν είναι ο ελεύθερος χρόνος, ούτε πλέον η ψυχολογία του, αλλά το πραγματικό του εισόδημα και μόνο, το οποίο εκμηδενίζεται από τα χαράτσια, τους φόρους, τις αυξήσεις στις ΔΕΚΟ και στο πετρέλαιο, το Υπουργείο Ανάπτυξης παραλογίζεται πλήρως καθώς επιτρέπει την ελεύθερη λειτουργία των καταστημάτων εμβαδού έως 250 τμ όλες τις Κυριακές του χρόνου, σε εθελοντική βάση. με προϋπόθεση για να επιτρέπεται η κυριακάτικη λειτουργία είναι τα καταστήματα να μην ανήκουν, υπό οιαδήποτε νομική σχέση, σε αλυσίδα καταστημάτων και να μη λειτουργούν με συμφωνίες συνεργασίας τύπου «shops-in-a-shop». Είναι γνωστό ότι οι γραφειοκράτες βουλευετές έχουν χάσει κάθε επαφή τόσο με την κοινωνία, όσο και με τις διεθνείς εξελίξεις και θεωρούν ως επαγγελματική τους υποχρέωση μόνο το να βγαίνουν στα παράθυρα των καναλιών και να προβαίνουν σε δηλώσεις περί δηλώσεων. Πραγματικά κρίμα, αν το νομοσχέδιο προχωρήσει με αυτή τη λογική, για τον κ. Χατζηδάκη, ο οποίος για πολλούς (και για μένα) αποτελεί μια από τις λίγες εξαιρέσεις στην πολιτική ανικανότητα του τόπου. Το όλο θέμα για την κοινότητα του franchise είναι πολύ σοβαρό, καθώς μέσω της εξαίρεσης του franchise διαβλέπεται μια καθαρή εικόνα του Υπουργείου Ανάπτυξης ότι το franchisisng αφορά μεγάλες επιχειρήσεις που δεν έχουν ανάγκη στήριξης και άρα θα εξαιρεθούν από τα αναμενόμεα προγράμματα επιδοτήσεων (ΠΕΠ) που όπως και να το κάνουμε θα ενισχύσουν ελαφρά τον κλάδο, θα δημιουργηθούν νέες επιχειρήσεις και νέες θέσεις εργασίας.

Ο κος Χατζηδάκης ξεχνά ότι:

• τα franchise καταστήματα δεν φοροδιαφεύγουν καθώς το ΣΔΟΕ έχει αντικατασταθεί από τις μητρικές εταιρείες που χρεώνουν royalties και κυρίως επιθυμούν τόσο αποδοτική, όσο και νόμιμη λειτουργία τωνκαταστημάτων τους προς όφελος της εικόνα και του ονόματός τους

• τα franchise καταστήματα είναι πολύ μικρές εταιρείες και η ουσιαστική σχέση που έχουν με τις μητρικές εταιρείες είναι μόνο ότι οι δεύτερες τα υποστηρίζουν και τα νταντεύουν με στόχο να επιβιώσουν, αποτελώντας ενίοτε και όχι πάντα το μοναδικό προμηθευτή τους

• οι μητρικές εταιρείες franchise, αν εξαιρέσουμε καμιά δεκαριά μεγάλους οργανισμούς, είναι εταιρείες των 5 - 10 ατόμων, με τζίρους από 100 χιλιάδες μέχρι 2 - 3 εκατομύρια στην καλύτερη, καθώς τα έσοδά τους είναι της τάξεως των 500 ευρώ μηνιαίως από κάθε κατάστημα. Έτσι μια αλυσίδα με 20 franchise καταστήματα έχει μηνιαίο τζίρο 10,000 ευρώ δηλ. 120,000 ευρώ ετησίως και απασχολεί και 2 - 3 άτομα, άρα μόνο μεγάλη και εύρωστη δεν είναι

• τα franchise καταστήματα είναι αυτά που αντέχουν στην κρίση και αν δεν είχαμε το franchise οι δρόμοι της χώρας δεν θα ήταν σχεδόν άδειοι, θα ήταν εντελώς άδειοι και οι κύριοι του υπουργείου δεν θα είχαν που να αγοράσουν τις τυρόπιτές τους, τις πίτσες τους, τα frozen yogurt τους, τα Σ/Μ τους, τα ρουχαλάκια τους κ.λπ. κ.λπ.

• τα franchise καταστήματα είναι αυτά που δεν κοροϊδεύουν τον καταναλωτή. Πας να αγοράσεις φωτάκια για το χριστουγεννιάτικο δένδρο σε noname καταστήματα και πληρώνεις 10+ ευρώ για να πάρεις το κινέζικο του μισού ευρώ. Πας σε franchise κατάστημα και αγοράζεις σε μισή τιμή φωτάκια με προδιαγραφές που θα σου κρατήσουν και πέντε χρόνια. Να μην αναφέρουμε περιπτώσει που εμπίπτουν σε θέματα ασφάλειας και υγιεινής.

Είναι απαράδεκτη, επικίνδυνη και αναιτιολόγητη η νέα ρύθμιση για την κυριακάτικη λειτουργία των καταστημάτων που εξαιρεί το franchise, από κάθε της μεριά και όλα αυτά γιατί έτσι τους λένε και πάλι να πράξουν!