Άρθρα & Έρευνες Franchise

Τα τελευταία χρόνια, η εύρεση και διατήρηση προσωπικού έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πλέον σημαντικούς παράγοντες λειτουργίας για τις επιχειρήσεις κάθε κλάδου στο franchise. Για τον λόγο αυτό, όλο και περισσότερα δίκτυα franchise παρέχουν ενεργή υποστήριξη στους συνεργάτες τους σε θέματα recruitment και εκπαίδευσης προσωπικού.

Μετά το άνοιγμα του καταστήματος franchise ξεκινά η φάση της συστηματικής υποστήριξης. Οι περισσότερες αλυσίδες πραγματοποιούν τακτικές επισκέψεις στα καταστήματα των franchisees, μέσω εξειδικευμένων στελεχών field support.

Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι δράσεις που ενισχύουν τη συνοχή του δικτύου franchise. Εκπαιδευτικά προγράμματα, ετήσια συνέδρια και θεματικά workshops λειτουργούν ως σημεία συνάντησης των franchisees με τη διοίκηση του brand, αλλά και μεταξύ τους.

Η εισαγωγή νέων προϊόντων αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους μηχανισμούς ανανέωσης ενός franchise brand και βασικό μοχλό αύξησης πωλήσεων, ενισχύοντας σημαντικά τόσο τη μέση απόδειξη όσο και τη συχνότητα επισκέψεων των καταναλωτών. Οι αλυσίδες franchise επενδύουν στην ανάπτυξη νέων προϊόντων:

Η θεσμοθέτηση και παρακολούθηση συγκεκριμένων δεικτών απόδοσης αποτελεί βασικό εργαλείο διοίκησης ενός δικτύου franchise. Οι δείκτες αυτοί επιτρέπουν στον franchisor να εντοπίζει έγκαιρα πιθανές αποκλίσεις και να παρέχει στοχευμένη υποστήριξη στους συνεργάτες του.

Στο τέλος της πρώτης διετίας, ένα κατάστημα franchise έχει διανύσει την πλέον απαιτητική περίοδο της λειτουργίας του. Σε αρκετές περιπτώσεις έχει ήδη προσεγγίσει ή επιτύχει το σημείο ισορροπίας (break-even-point), το οποίο τοποθετείται μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου έτους λειτουργίας.

Στη διοίκηση επιχειρήσεων υπάρχει μια απλή, σχεδόν κυνική μεταφορά, καθώς όταν διαπιστώσεις ότι καβαλάς ένα νεκρό άλογο, η πιο ορθολογική κίνηση είναι να κατέβεις. Κι όμως, στην πράξη – και στον κλάδο του franchise – πολλοί οργανισμοί επιλέγουν να κάνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από το προφανές. Η Dead Horse Theory περιγράφει ακριβώς αυτή τη συμπεριφορά, όπου αντί να αναγνωριστεί ότι ένα μοντέλο δεν αποδίδει, ενεργοποιούνται μηχανισμοί άρνησης, αναβολής και καλλωπισμού της αποτυχίας. Στο franchise, όπου υπάρχουν οι franchisees και έχουν επενδύσει σημαντικά ποσά, το φαινόμενο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.

Το franchise παραμένει ένα από τα πιο ανθεκτικά μοντέλα ανάπτυξης, αλλά ας είμαστε ρεαλιστές, δεν είναι άτρωτο. Τα ποσοστά αποτυχίας είναι χαμηλά, όχι όμως αμελητέα. Η εμπειρία της αγοράς δείχνει ότι χωρίς μεθοδολογία, πειθαρχία και στρατηγική σκέψη, ακόμη και τα σωστά δομημένα concepts μπορούν να εκτροχιαστούν.